Het hele verhaal, mijn verhaal

Mijn verhaal begon eigenlijk niet in 1999, hoewel dat het jaar is waar veel mensen denken dat het begon. Het begon nog veel eerder. Als lasser.

Verbinden: Van Metaal tot Mensen

Ik was lasser. Opgeleid bij Wilton Fijenoord. Vanaf mijn zesde wist ik al dat ik daar zou gaan werken. Wanneer wij met de boot over de nieuwe waterweg voeren, zij ik iedere keer dat ik daar zou gaan werken. Schepen bouwen, dat is wat ik het liefste wilde.

Ik haalde alle lasdiploma’s die er te behalen zijn (behalve onderwater lassen. Dat durfde ik toen niet). Ik wil altijd graag hoe onmogelijk ook, alles weten van dat waar ik mee bezig ben. Ja ik wil heel graag de beste zijn.

Lassen gaat over verbinden en verbinden is echt mijn ding. Altijd al geweest.

Als lasser leer je iets fundamenteels: twee dingen die apart niet zoveel voorstellen, worden sterker als je ze op de juiste manier met elkaar verbindt. De las is niet de zwakste plek. Als je het goed doet, is het juist de sterkste.

Maar op een gegeven moment besefte ik dat het niet metaal was wat ik wilde verbinden, maar ook mensen verbinden, ideeën verbinden, vragen met antwoorden verbinden.

Blijkbaar was metaal verbinden in luxe jachten niet genoeg voor me. Ik moest het breeder gaan trekken.

1999: Van Lasvlam naar Glasvezel

In 1999, toen internet er wel was maar mensen het vooral gebruikten om te mailen of te chatten, zag ik iets anders. Ik zag dat je mensen met beeld en geluid met elkaar kon verbinden. Echt verbinden. Niet alleen woorden lezen, maar elkaar zien, horen, voelen eigenlijk.

Ik ontwikkelde software voor beeld- en geluidcommunicatie. Ja, ik had eigenlijk Zoom uitgevonden voordat het cool werd. Of voordat Corona het noodgedwongen noodzakelijk maakte. Je mag me niet vragen waarom ik daar geen miljarden mee verdiend heb. Daar heb ik zelf ook wel eens over nagedacht.

Maar het ging me niet om de technologie zelf. Het ging me om wat het mogelijk maakte: mensen die elkaar écht konden begrijpen. Van lasvlam naar glasvezel. Van vonken naar bytes. Het gereedschap was anders, maar de essentie was hetzelfde: verbinden.

Toen Kwam 2012

En toen kwam 2012. Het jaar dat ik bijna kapot ging.

Kijk, dit is niet het makkelijkste deel om te vertellen, maar het is wel het belangrijkste. Want zonder 2012 was er geen Menstruatie voorlichtingsinstituut, geen Your Health Huddle, en was ik waarschijnlijk nog steeds bezig met dingen maken zonder echt te begrijpen waarvoor.

Ik was bijna invalide. Een mislukte operatie aan mijn rug, verlamde mij. Verslavingen hadden me in hun greep. Mijn bedrijven vielen om. Faillissementen. De nieuwe ondernemingen werd later in de pers vernietigend over geschreven. Mensen die ik vertrouwde, bleken me te belazeren.

Alle verbindingen die ik had gemaakt, leken te breken. Alsof iemand door al mijn lassen was gegaan met een slijptol. En niet zo subtiel ook.

Ik stond letterlijk op de rand. En ik had een keuze: blijven vluchten of stoppen en écht kijken wat er aan de hand was.

De Bunker: Verbinding met Mezelf

In 2013, terwijl iedereen bezig was Instagram-filters te ontdekken, lag ik een week in een donkere bunker. Ik weet het, het klinkt dramatisch. En ja, misschien had ik ook gewoon even goed na kunnen denken onder de douche. Maar blijkbaar moet ik altijd alles op de harde manier doen.

Geen licht. Geen geluid. Geen afleiding. Alleen ik, een matrasje, twee natte handdoeken (wat luxe toch! ) en één maaltijd per dag.

En één vraag: wat kom ik eigenlijk doen op deze aardkloot?

Die bunker was mijn manier om alles helder te krijgen. Alle troep van jaren eraf te bikken. Blijkbaar was een goede therapiesessie niet genoeg. Ik moest in een bunker liggen. Maar goed.

Weet je wat er gebeurt als je vijf dagen niets doet? Dan pas komen je gedachten tot rust. En dan, pas dan, hoor je wat er echt in je zit. De eerste paar dagen is het vooral: "Wat doe ik hier?" en "Wanneer is het tijd voor eten?" Daarnaast komt alle shit voorbij die je nog niet aangekeken hebt in je leven. Eigenlijk zijn de eerste vijf dagen een hel. Een tijd van sterven op een niet letterlijke manier, maar figuurlijk op bijna ieder vlak.

Na zeven dagen stond één ding glashelder voor me: ik wilde een platform maken waar vraag en aanbod bij elkaar komen. Mensen die hulp nodig hebben en mensen die kunnen helpen. Niet via de ouderwetse Google-oerwouden waar je verdwaalt. Maar écht bij elkaar brengen.

Verbinden. Weer. Maar nu op een andere manier.

De Ontdekking die Alles Veranderde

Maar voordat ik daar überhaupt aan kon beginnen, gebeurde er iets bij mijn nieuwe partner Anke.

Anke had enorm veel last van haar menstruatie.  7 tot 8 dagen vloeien, pijn, vermoeidheid, buien. Iedereen zei: "Ja, zo hoort het nou eenmaal." Artsen, vriendinnen, zelfs tijdschriften, allemaal vertelden ze dat dit normaal was.

Maar ik kon het niet laten. Misschien door mijn achtergrond. Ik zie verbindingen, maar ik zie ook waar iets niet klopt. Waar spanning zit. Waar een breuk dreigt. Of in dit geval: waar iemand compleet uit balans is.

Ik vroeg: "Wat nou als je gewoon écht zou luisteren naar je lichaam? Wat als je rust zou nemen als je lichaam dat vraagt, in plaats van door te gaan? Wat als alles mogelijk zou zijn!"

Anke keek me aan alsof ze water zag branden. Maar nadat de boosheid gezakt was, deed ze het.

En haar menstruatie ging van 7-8 dagen naar 1-2 dagen. Haar pijn werd veel minder. Haar energie schoot omhoog.

Nu kon ik dit als een leuk weetje beschouwen. Maar ik ben een onderzoeker in hart en nieren. En misschien een beetje obsessief. Was dit toeval? Of zat hier een patroon achter?

Het Onderzoek: 135.000 Verbindingen

Dus begon ik te graven. Ik sprak met op een diep niveau met meer dan 2500 vrouwen. Uiteindelijk deed ik onderzoek onder meer dan 135.000 vrouwen.

Ja, je leest het goed. 135.000. Toen ik net begon dachten mensen dat ik een beetje doorschoot. "Honderd vrouwen is toch wel genoeg?" Blijkbaar niet voor mij.

En de resultaten? Die waren schokkend.

Vrouwen hebben tijdens hun cyclus gemiddeld nog maar 53% van hun energie over. Lees dat nog eens. 53%. Het gemiddelde pijncijfer dat ze hun krampen geven is een 7,4. Wanneer je in het ziekenhuis ligt en je geeft je pijn dit cijfer, krijg je morfine. En we verwachten van ze dat ze functioneren alsof ze een mannelijk lichaam hebben en denken dan met droge ogen dat dit geen gevolgen heeft. Waanzin.

De pest is, dat veel vrouwen dit ook zijn gaan geloven. Ze horen als jong meisje al dat ze niet moeten zeuren en gewoon door moeten. Dat de klachten die hun lichaam geeft er nu eenmaal bij horen. Deze mythe is maar lastig te doorbreken maar ik geef niet op.

Als lasser weet je: als je twee verschillende materialen met elkaar wilt verbinden, moet je hun eigenschappen kennen. Staal las je anders dan aluminium. Je kunt niet zomaar doen alsof alle metalen hetzelfde zijn. Dat eindigt niet goed.

En toch doen we dat met mensen. We doen alsof mannen en vrouwen hetzelfde zijn, terwijl ze gelijkwaardig maar niet gelijk zijn. En dan vragen we ons af waarom het niet goed gaat.

Men-Struatie: Van Ontkenning naar Erkenning

Ik ontwikkelde de Men-Struatie Challenge. Een simpel idee: laat mannen via elektroden voelen wat vrouwen maandelijks meemaken.

Humberto Tan deed het live op tv. Directeuren van grote bedrijven deden mee. Gymleraren. Managers. Stoere kerels die dachten dat ze wel wat konden hebben. We gaven workshops bij de VN, WHO, Unicef, UNFPA, UN-Women, Universiteiten en tientallen ministeries. Meer dan 10.000 mannen hebben het inmiddels ervaren.

Weet je wat ze allemaal zeiden? Zonder uitzondering?

"Met deze pijn kun je niet werken."

Geen enkele man kon het volhouden. En toch verwachten we van vrouwen dat ze dat wel doen, maand in maand uit. Logisch toch?

Ik schreef samen met Anke het boek "Men-Struatie: De Grote Ontkenning". Niet omdat ik me profileren wilde als expert. Maar omdat ik een waarheid had ontdekt die gedeeld moest worden. Een verbinding die gemaakt moest worden tussen mannen en vrouwen, tussen begrip en werkelijkheid.

En tussen mensen die denken dat menstruatie ‘vrouwengedoe’ is en de realiteit dat het iedereen aangaat.

Your Health Huddle: Verbinden op een Nieuw Niveau

De volgende 36 jaar transformeerde ik. Van lasser naar ondernemer, naar techneut naar iemand die echt begreep hoe gezondheid, coaching en therapie werken. Ik dook in de wereld van coaching en therapeuten. Niet vanuit theorie, maar omdat ik er middenin stond.

En weet je wat ik zag? Fantastische therapeuten en coaches. Mensen met kennis, vaardigheden, ervaring. Mensen die levens veranderen.

En de meeste zijn onvindbaar.

Of ze zijn bezig met tien verschillende systemen. Excel-sheets voor dit, een ander programma voor dat, weer een ander systeem voor administratie. Het was alsof ze probeerden te lassen met handschoenen van wanten. Technisch mogelijk, maar waarom zou je jezelf dat aandoen?

Ik dacht: hier moet een oplossing voor zijn. En die oplossing moest niet komen van een IT-afdeling die denkt dat therapeuten de hele dag thee drinken en "en hoe voelt dat voor je?" zeggen. Het moest komen van iemand die snapt hoe het écht is.

Dus begon ik te bouwen. Your Health Huddle. Een platform dat alles samenvoegt. Van intake tot facturatie.

Verbinden, weer. Maar nu verbind ik verbind therapeuten en coaches met hun cliënten. Ik verbind vraag en aanbod. Ik verbind hulpverleners met systemen die ze helpen in plaats van belemmeren.

En voor alle duidelijkheid: ik bouw niet eerst iets en kijk dan of het werkt. Ik gebruik alles zelf. Elke dag. Als het niet goed genoeg is voor mijn eigen praktijk, komt het er niet in.

De Echte Test: September 2024

September 2024. Anke had een zwaar auto-ongeluk. Opeens moest ik niet alleen mijn eigen praktijk runnen, maar ook al haar taken overnemen. Twee volledige praktijken. Alle administratie. Alle planning. Alle cliënten.

Zonder Your Health Huddle was dit onmogelijk geweest. Gewoon echt onmogelijk.

Maar samen met de software hield ik alles draaiende. De AI-assistent hielp met verslaglegging. De automatische planning zorgde dat niemand vergeten werd. Alles was geïntegreerd, verbonden.

Dat was het moment dat ik wist: dit werkt niet alleen in theorie. Dit werkt in de praktijk. In de chaos. Als het er écht toe doet.

Wat Verbinden Betekent

Over de jaren heb ik begrepen wat verbinden echt betekent.

Als lasser verbind je metaal. Je maakt iets sterker dan het was.

Als softwareontwikkelaar verbind je mensen. Je maakt communicatie mogelijk.

Als onderzoeker verbind je inzichten. Je maakt begrip mogelijk.

Als mens verbind je intenties met acties. Je maakt verandering mogelijk.

Maar het belangrijkste wat ik heb geleerd? Je kunt alleen echt verbinden als je eerlijk bent. Als de basis schoon is. Als je geen troep tussen de verbinding laat zitten.

Daarom verkoop of adviseer ik niets dat ik niet zelf heb getest. Niet omdat ik zo nobel ben, maar omdat mijn naam en integriteit me meer waard zijn dan welke verkoop dan ook. En omdat ik niet voor schut wil staan als iets niet werkt.

Een supplement? Ik test het eerst maandenlang op mezelf. Software? Ik gebruik het dagelijks. Een methode? Ik leef hem eerst zelf. Anders komt het er niet uit.

Is dan alles perfect? Nee natuurlijk niet. Zeker in software heb je altijd te maken met bugs. Zelfs de reuzen zoals Microsoft en Apple hebben regelmatig updates.

Waar Ik in Geloof

Ik geloof in visualiseren. Niet die zweverige "denk maar aan geld en het komt"-onzin. Maar wel dat je moet kunnen zien waar je naar toe wil voordat je er komt. Voordat ik lasser werd visualiseerde ik vanaf mijn zesde, dat ik schepen zou gaan bouwen. Voordat ik bij Humberto Tan kwam, heb ik dat 3 maanden lang elke avond voor mij gezien voordat ik ging slapen. En dan bedoel ik ook écht voor mij zijn. Hetzelfde geld voor ons optreden bij de VN. Dat pakte anders uit en zelfs groter dan ik mij voorgesteld had.

Ik geloof in dienstbaarheid. Technologie die mensen dient, niet andersom. Systemen die therapeuten bevrijden in plaats van opsluiten. We hebben al genoeg dingen die ons het leven moeilijk maken.

Ik geloof dat verandering het leven zelf is. Dus wat je vandaag leest over wat vroeger werkte, verdoe je je tijd. Wees de verandering elke dag weer.

En ik geloof rotsvast in de wijsheid van vrouwen. Deze wereld heeft hun wijsheid zo hard nodig. Voor vrouwen staat verbinden in mijn beleving, veel dichter bij hun natuur. Wanneer we meer verbonden zijn, zal dit leiden tot minder leed. Probeer maar eens boos te worden op iemand die je liefdevol aankijkt en echt aanwezig is met je.

Mijn Littekens: Waar de Lassen Zitten

Mensen vragen me wel eens: wat maakt jou anders?

Niet mijn successen. Die heeft iedereen wel. Maar mijn littekens. Mijn lassen.

Ik heb verslavingen overwonnen. Ik heb faillissementen overleefd. Ik ben verraden en heb toch vertrouwen behouden. Ik ben bijna invalide geweest en heb mezelf teruggevochten.

Als lasser leer je: een goede las is vaak sterker dan het materiaal eromheen. Mijn littekens, mijn lassen, die maken me niet zwak. Die maken me krachtig. Of in ieder geval krachtiger dan ik was.

Dit is geen verhaal om indruk te maken. Dit is gewoon mijn verhaal. Ik geef geen adviezen vanuit een ivoren toren waar ik nooit problemen heb gehad. Ik heb in de modder gelegen. Ik ben opgestaan. En nu reik ik anderen de hand om hetzelfde te doen.

Waarom Ik Dit Doe

Your Health Huddle is niet geboren uit een slim businessplan met mooie grafieken en peptalks. Het is geboren uit frustratie. Uit het zien van goede therapeuten die onvindbaar zijn. Uit het zien van mensen die hulp zoeken en verdwalen in het aanbod.

Voor €39 per maand krijg je toegang tot alles wat ik de afgelopen 11 jaar heb gebouwd en verfijnd. Goedkoper dan je wekelijkse koffiegewoonte bij de Starbucks. Als ik aan AI vraag wat hij van mijn prijsstelling vindt, vraagt hij of ik niet een 1 voor de 39 vergeten ben.

Maar het gaat me niet om die €39. Het gaat me erom dat therapeuten en coaches kunnen doen waar ze goed in zijn. Dat ze tijd hebben voor hun cliënten in plaats van voor administratie. Dat mensen die hulp zoeken, die hulp ook vinden. Dit is iets wat in mijn beleving de wereld weer een stukje beter maakt.

Verbinden. Altijd weer verbinden. Blijkbaar kom ik daar niet vanaf.

Van Lasser tot Verbinder

Van lasser tot softwareontwikkelaar tot onderzoeker tot bouwer van platforms. Het gereedschap is veranderd. De materialen zijn anders. De lasvlam is nu een laptop.

Maar de essentie? Die is hetzelfde gebleven.

Verbinden.

Twee dingen die apart minder sterk zijn, samen sterk of nog beter, krachtig maken. De verbinding niet de zwakste schakel laten zijn, maar de sterkste. Ervoor zorgen dat de basis schoon is, de temperatuur klopt, en de tijd wordt genomen om het goed te doen.

De mooiste feedback? Van de therapeut die zei: "Voor het eerst in jaren heb ik op vrijdagmiddag geen stress meer over administratie en meer tijd voor wat ik echt belangrijk vind, mijn gezin. Ik kan genieten van mijn weekend."

Dat is een goede verbinding. Dat is waar het om draait. En dat is precies waarom ik dit doe.

De Uitnodiging

Ik ben geen marketinggoeroe met mooie praatjes. Ik ben geen perfect voorbeeld van wat dan ook. Ik ben een lasser die heeft leren ontwikkelen. Een techneut die heeft leren begrijpen wat mensen nodig hebben. Iemand die heeft geleerd dat de sterkste verbindingen gemaakt worden met eerlijkheid, geduld en de juiste temperatuur.

En nu is de vraag aan jou.

Ben jij dit ook? Een therapeut of coach die zoveel te bieden heeft, maar onvindbaar is in het digitale oerwoud? Iemand die mensen die zoeken naar hulp kan helpen maar verdwaald in de ruis?

Goeroes vertellen je wat je allemaal moet doen. Als je dit allemaal zou doen heb je geen tijd meer om mensen te helpen, maar ben je marketeer in plaats van Coach of therapeut.

Wat als jij degene bent die daar verandering in kan brengen?

Niet door harder te schreeuwen dan de rest. Niet door mee te gaan in de ratrace van marketing waar iedereen elkaar probeert te overtreffen. Maar door slim te verbinden. Door je waarde zichtbaar te maken op een manier die bij je past. Door systemen te gebruiken die je bevrijden in plaats van belasten.

Your Health Huddle is niet de oplossing voor alles. Zou ook raar zijn. Maar het is wel een tool die je tijd en ruimte geeft om te doen waar je echt voor kwam: mensen helpen. Impact maken. Het verschil zijn.

De vraag is: waar wil jij over een jaar staan?

Wil je nog steeds worstelen met systemen die niet met elkaar praten? Nog steeds avonden vullen met administratie terwijl je eigenlijk op de bank wil zitten met degene die je lief zijn? Nog steeds cliënten mislopen omdat ze je niet kunnen vinden?

Of wil je de therapeut of coach zijn die haar vrijdagmiddag vrij heeft? Die de praktijk ziet groeien omdat mensen hem eindelijk vinden? Die energie besteedt aan mensen helpen in plaats van aan Excel-sheets die toch weer crashen?

De gereedschappen liggen klaar. De lasvlam brandt. Nou ja, figuurlijk dan. Nu is het aan jou om de stap te zetten.

Niet omdat ik je iets wil verkopen. Maar omdat ik weet wat het is om vast te zitten. En ik weet ook wat het is om vrij te komen. Om te groeien. Om die grotere versie van jezelf neer te zetten waar je stiekem al die tijd van droomde.

Die versie van jou die impact maakt. Die mensen echt helpt. Die leeft in plaats van overleeft. Die op vrijdagmiddag denkt: "Hé, het is eigenlijk best goed gegaan deze week."

Het begint met één verbinding. Eén stap. Eén keuze.

Dit is mijn verhaal. En misschien, als je voelt wat ik voel, is dit ook het begin van het jouwe. Laten we verbinden. Dat is echt mijn ding.