De Kracht van Leegte: Waarom Ik Mijn Agenda Regelmatig Leeg Laat

Terwijl ik dit schrijf, zit ik aan het zwembad. De zon warmt mijn gezicht, het water kabbelt zachtjes, en mijn agenda voor vandaag is volledig leeg. Geen meetings, geen deadlines, geen verplichtingen.

Dit is nieuw voor mij. Niet het aan het zwembad zitten, maar het bewuste kiezen ervoor. Het intentioneel creëren van deze leegte.

Een Patroon Dat Ik Pas Recent Doorzie

Eerlijk gezegd doe ik dit niet al jarenlang. Sterker nog, ik ben pas de laatste tijd bezig dit bewust in mijn leven te brengen. Wat grappig is: toen ik terugkeek, realiseerde ik me dat ik dit patroon al vaker heb gehad. Periodes waarin ik soms per ongeluk, soms uit noodzaak ruimte nam. En juist in die periodes gebeurde er het meeste.

Mijn beste ideeën voor Men-struatie.nl kwamen niet tijdens brainstormsessies achter mijn bureau. Ze kwamen tijdens wandelingen, op momenten dat ik eigenlijk "niks" deed. Belangrijke beslissingen over Your Health Huddle kristalliseerden zich uit tijdens stille ochtenden, niet tijdens drukke werkdagen.

Maar ik zag het patroon niet. Ik dacht dat het toeval was. "Oh, toevallig kwam dat idee tijdens die wandeling." Pas recent viel het kwartje: het was geen toeval. Die rust was de voorwaarde. Hier waren mijn grote visies immers ook ontstaan. Tijdens een week rust in het donker.

Van Onbewust naar Bewust

De laatste tijd ben ik me bewust aan het worden van hoe dit eigenlijk werkt. Ik experimenteer ermee. Ik observeer mezelf. En wat ik zie, fascineert me.

Als mijn agenda vol staat, ben ik productief. Ik handel dingen af, ik reageer op mails, ik voer gesprekken. Maar ik creëer weinig nieuws. Ik ben bezig met uitvoeren, niet met bedenken. Met reageren, niet met initiëren.

Maar geef me een dag zonder afspraken? Een ochtend zonder verplichtingen? Dan gebeurt er iets anders. Eerst voel ik me rusteloos - dat herken je misschien. Die stem die zegt "je zou nu iets moeten doen." Maar als ik daar doorheen adem, komt er ruimte. En in die ruimte verschijnen ideeën die er eerst niet waren.

Stilte Is Waar Het Gebeurt

Ik ben nog aan het leren hoe krachtig stilte eigenlijk is. In onze cultuur wordt constant bewegen gewaardeerd. Druk zijn is een statussymbool. "Hoe is het?" "Druk!"  Alsof dat iets positiefs is. Mijn moeder had hier een uitspraak over: ‘Ledigheid is des duivels oor kussen’.

Maar ik merk dat mijn belangrijkste werk niet gebeurt in die drukte. Het gebeurt in de ruimte ertussen.

Die e-books die wij wereldwijd binnenkort gaan uitgeven? De kernideeën kwamen tijdens rustige momenten. Het concept om een live event te organiseren voor therapeuten en coache Ontstond op een middag dat ik eigenlijk "niks" deed tijdens een business trip naar Mexico. Hoewel mijn brein natuurlijk wel bezig was, maar dan op een andere manier.

Creativiteit heeft blijkbaar geen deadline nodig, geen druk, geen volle agenda. Creativiteit heeft het tegenovergestelde nodig: ruimte om te ademen.

Waarom Dit Zo Moeilijk Is

Ik ben eerlijk: dit bewust toepassen vind ik soms nog lastig. Ik merk weerstand in mezelf. Een deel van me vindt het eng om mijn agenda leeg te laten. Wat als mensen denken dat ik lui ben? Wat als ik kansen mis? Wat als er belangrijke dingen zijn die ik had moeten doen?

En toch, telkens als ik die leegte toelaat, word ik beloond. Met helderheid. Met nieuwe inzichten. Met energie die er niet was toen ik maar bleef doorrennen.

Het is een paradox: door minder te plannen, krijg ik meer gedaan, of in ieder geval, ik doe de júíste dingen. Door tijd "te verspillen" aan niets, word ik effectiever. Door stil te staan, kom ik verder.

Mijn Experiment van Nu

De laatste tijd ben ik dus aan het experimenteren. Ik probeer bewust white space in mijn agenda te creëren. Niet als beloning na hard werken, maar als onderdeel van het werk zelf.

Ik plan blokken waarin ik niets plan. Ik neem reizen waar ik niet elke dag vol programmeer. Ik zit, zoals nu, gewoon aan het zwembad en in plaats van me schuldig te voelen, observeer ik wat er gebeurt.

En wat er gebeurt is interessant. Mijn gedachten krijgen ruimte om te dwalen. Verbindingen worden gelegd die mijn rationele brein niet zou maken. Inzichten komen naar boven die er waren, maar geen kans kregen om gehoord te worden in alle lawaai.

Wat Ik Begin Te Begrijpen

Ik begin te begrijpen dat rust geen luxe is die ik me kan veroorloven als alles af is. Rust is de ruimte waarin het beste werk ontstaat. Stilte is niet leeg, stilte is vol van potentie.

Ik begin te zien dat de momenten waarop ik denk "niks" te doen, vaak de momenten zijn waarop er het meeste gebeurt. Niet zichtbaar, niet meetbaar, maar wel essentieel.

Ik ben nog lang niet op het punt dat ik dit perfect doe. Ik val nog regelmatig terug in oude patronen. (Zoals nu. De reels voor mijn event van 6 maart komen binnen. Ik stuur ze door en krijg feedback die mij raakt. Direct schiet ik weer in mijn ‘DOE’ modus) in de verleiding om elke dag vol te plannen. Maar ik word me er bewuster van. En die bewustwording maakt dat ik betere keuzes kan maken.

Een Uitnodiging Om Mee Te Experimenteren

Misschien herken je iets in dit verhaal. Misschien heb jij ook weleens gemerkt dat je beste ideeën komen als je niet aan het werk bent. Tijdens een douche, een wandeling, vlak voor je in slaap valt.

Wat als dat geen toeval is? Wat als dat geen uitzondering is, maar de regel? Wat als rust niet de beloning is, maar de voorwaarde?

Ik nodig je uit om ermee te experimenteren. Je hoeft niet meteen je hele agenda leeg te gooien (dat doe ik ook niet). 

Begin klein:

Wat gebeurt er als je morgenochtend een uur vrijhoudt? Geen mail checken, geen to-do lijst, gewoon... zijn. Zitten met een koffie. Wandelen zonder podcast. Kijken zonder agenda.

Observeer wat er gebeurt. Misschien voel je je rusteloos. Misschien vind je het eng. Misschien gebeurt er in eerste instantie "niks." Maar blijf observeren. Geef het ruimte.

Vanuit Het Zwembad

Ik zit hier nog steeds bij het zwembad. Straks neem ik misschien een duik, of ik pak een boek, of ik doe helemaal niets. Ik weet het nog niet.

Wat ik wel weet is dat dit moment, dit bewuste, stille moment, waarschijnlijk waardevoller is voor mijn bedrijven dan een volle dag vergaderen zou zijn geweest. Niet ondanks het feit dat ik "niks" doe, maar juist dáárdoor.

Ik ben nog maar net begonnen met dit bewust toepassen. Ik struikel nog, twijfel nog, val nog terug. Maar elke keer als ik mezelf toesta om stil te zijn, om ruimte te laten, bevestigt het zich: hier zit goud.

Misschien zit daar voor jou ook wel goud. Misschien is het tijd om het uit te proberen.

Durf jij?

Peter de Vroed